Τετάρτη, 7 Απριλίου 2010

Αλήθεια









είσαι ότι υπάρχει μέσα μου
και καθρεφτίζεται στις πλατείες
η μέρα που χαράζει
το σύννεφο που έρχεται
η βροχή που θα με ξεπλένει
βαθειά μου ανάσα
στο μεσονύκτιο μιας έναστρης βραδιάς

προπέτασμα καπνού
ανεκδιήγητο ιστορικό συμβάν
σε ανέκφραστο προσωπικό χρόνο και τόπο
καθαρό βλέμμα σε δυο παιδικά μάτια
ότι μπορώ να δω πίσω απ’ το γυαλί
που γίνεται η βιτρίνα του κόσμου μας

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου