
πλήθος αποδημητικών πουλιών...
σαν σε λήθη κρυφών μας στεναγμών...
αποδήμησαν προς νέο ορίζοντα…
κι απόμεινε στις άκρες των δακτύλων μας..
η ανάσα των φτερών τους...
να σκαλίζει στα σύννεφα του νου μας...
ήχους μωβ…
εκρήξεις…
Ο ουρανός ξημέρωσε…
όνειρο λευκό...
στα βλέφαρα μου!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου