Παρασκευή, 8 Οκτωβρίου 2010

Φυγή





σε δάκτυλα τη λέξη σκάλωσα
κι εσύ την αγκαλιά μου

τον ουρανό φυγάδεψα
μες τα πλεκτά μαλλιά μου

10 σχόλια:

  1. Μοιαζει κι ονειρικο και παραμυθενιο.

    Καλημερα μωβια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Κυματίζει ο ουρανός στους ώμους σου, Δέσποινα. Καλό βράδυ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. stanger,
    ευχαριστώ για το πέρασμα σου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Εν αρχή ήν ο ήχος,
    στο βάθος της καθημερινότητας...
    αναζητούμε το όνειρο και το παραμύθι!
    καλό βράδυ ήχε!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Μαύρη Ντάλια,
    ο ουρανός αν και βαρύς...
    κρύβει μέσα του το πάντα της στιγμής!
    ευχαριστώ και καλώς-όρισες!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Δέσποινα, γράφεις τόσο όμορφα!

    Χαίρομαι πολύ που συναντήθηκαν οι δρόμοι μας.

    Καλό σου βράδυ
    :-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Βάσσια,

    εκτός απ'τα αναλώσιμα,
    που λειτουργούν ως ανάγκη...
    να κυλά πλασματικά ο χρόνος...
    είμαστε φτιαγμένοι να επικοινωνούμε ...
    σε μια άλλη διάσταση
    του νου, της ψυχής, και του σύμπαντος...
    είμαστε άνθρωποι!
    ένα γαλήνιο βράδυ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Φυγή..;

    Αχ μην φεύγεις τώρα που ήρθα..

    Καλώς σε βρίσκω..

    Την Κυριακάτικη καλημέρα μου..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Γιώργο, Στιχο-Μυθία...

    εδώ θα μείνω!
    καλως-όρισες και
    καλησπέρα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή