Αντί – λάλος

στα χείλη μου
έπλεξες κόκκινη κλωστή
να επαναλάβω την στιγμή
ξανά – ξανά
για να την μάθω

ώσπου μου κύλησε η στιγμή
έβγαλε κρότο η σιωπή
αντί - λάλος
στα δάκτυλά μου

κύκλος

κύμα
επιστρέφει στις χούφτες μου
θάλασσα
είναι ο αέρας

ήλιος
φέγγει τα βλέφαρα μου
γη
είναι το φως

σύννεφο
σκαλίζει κρότους τ' αυτιά μου
βροχή
είναι ο ήχος

πάθος
στοιχίζει σε κύκλο τα όνειρα μου 
ζωή
είναι η ανάσα

σε μέση του κύκλου
υφαίνω κόκκινο φιλί
δεν είμαι εγώ
δεν είσαι εσύ

είναι ο άλλος!

Χωρίς ανάσα

ασκοί του Αιόλου
έσυραν φύλλα της αυλής
μέσα σε σύννεφο λευκό
χωρίς ανάσα

αυτό δεν ζήταγες;
Να καθαρίσει ο τόπος!

γιασεμί

όσο εσύ ταξίδευες
στο μπαλκόνι σου
έσπειρα γαλάζιο γιασεμί


Μπήκε  Απρίλης
πρέπει ν’ άνθισε….

Μη

μη ψάξεις
να με βρεις
χάθηκα
στους σκοτεινούς ρυθμούς
του φεγγαριού σου
να ξημερώσω
στα βλέφαρα μου
ήθελα
στην πρώτη αυγή
του ήλου

Με δίψασε η φωτιά

σε άκρες
των χειλιών μου 
να επιστρέψω
λίγο
στη σελήνη
ήθελα
όχι
για να σε συναντήσω
να θυμηθώ
πως καίει
ο ήλιος
κόκκινος
που ανατέλλει
λίγο
πριν το μεσημέρι

σ' επιστροφή
με δίψασε η φωτιά!

Κόκκινα τριαντάφυλλα

όσο το σύννεφο
θα ποτίζει την άνοιξη
στα βλέφαρά μας
εμείς θα συλλέγουμε
κόκκινα τριαντάφυλλα
από εκείνα
που σκαρφαλώνουν σε φράχτες
να στολίζουν το μεσημεριανό μας τραπέζι